آقای کروبی به پخش فیلم آتش زدن عکس امام خمینی توسط طرفدارانش در روز ۱۶ آذر از تلویزیون جمهوری اسلامی اعتراض کرده است و آن را مونتاژ دانسته است. البته صدا و سیما جواب لازم را به ایشان داد ولی کروبی جوری حرف می زند که انگار تا روز ۱۶ آذر در کره مریخ زندگی می کرده است و ناگهان در این روز به زمین و شهر تهران پا گذاشته است. شاید هم همچون زمان شمارش آرا در انتخابات سال ۱۳۸۴، ماهها است که به خواب رفته است و ناگهان در روز ۱۶ آذر از خواب بیدار شده است!

انگار نه انگار که شخص شخیص خود ایشان در روز قدس، ۲۷ شهریور گذشته، در میان جمعی حاضر شد که شعار «نه غزه، نه لبنان» سر می دادند! سر دادن این شعار، با آتش زدن عکس امام چه تفاوتی دارد؟ انگار ایشان نشنیده است که یکی از شعارهای جماعتی که با حمایت و دعوت ایشان به خیابانها می آیند، «جمهوری ایرانی» و نه جمهوری اسلامی است! غیر از این است که شعارهای «نه غزه، نه لبنان» و «جمهوری ایرانی» وقتی بخواهند از صورت شفاهی به صورت نمایشی در بیایند، در قالب آتش زدن عکس امام، یا پاره کردن عکس ایشان بروز خواهند کرد؟ انگار نه انگار که ماهها است دشمنان خونی خمینی از سران رژیم صهیونیستی بگیر تا رضا پهلوی و مسعود رجوی، دارند از تمام امکاناتشان برای تبلیغ امثال کروبی استفاده می کنند. انگار نه انگار که خود ایشان با منتظری که خون به دل امام کرد، مکاتبه عاشقانه انجام داد!

آتش زدن عکس امام، به افراط کشیده شدن جریان سبز نیست، نمایان شدن ذاتی است که امثال کروبی و موسوی سعی می کنند به زور و تزویر آن را پنهان کنند. رسانه ای شدن همین ذات است که امثال کروبی را عصبانی می کند.

توهین و جسارت به امام خمینی توسط این جماعت، مطلبی تازه نیست. این قصور و شاید خویشتنداری صدا و سیما بوده است که تا به حال از رسانه ای کردن ذات کثیف این جماعت خودداری کرده است و کار را به جایی رسانده است که وقتی تلویزیون، گوشه ای از وقاحت این جماعت را نمایش می دهد، مورد شماتت قرار می گیرد.

فراموش نکرده ایم در روز ۹ اردیبهشت ۱۳۸۸ وقتی کلیپی از سیر تاریخ انقلاب تا ریاست جمهوری خاتمی در حضور خاتمی و موسوی در سالن همایش برج میلاد پخش شد، وقتی این کلیپ به مقطع رحلت امام خمینی رسید، جماعت طرفدار این حضرات، با سوت و کف از آن استقبال کردند و آقای موسوی و خاتمی که کمترین عکس العملشان به این بی ادبی باید ترک این جلسه می بود، کوچکترین واکنشی به آن نشان ندادند.

فراموش نکرده ایم جسارت شرم آور یک روزنامه انتخاباتی سبز را به حضرت امام، در مقدمه ویژه نامه ای که مرداد ماه گذشته در سالگرد احمد شاملو منتشر کرده بود.
مگر توهین به عکس امام فقط در روز ۱۶ آذر اتفاق افتاده است؟ آقای کروبی آیا اینها هم مونتاژ است:
- آتش زدن عکس امام خمینی در روز ۲۷ شهریور، روز قدس (فیلم)
- لگد مال کردن عکس امام خمینی در روز ۲۷ شهریور، روز قدس (عکس)

راستی عکس امام حرمت بیشتری دارد یا راه امام؟ هم صدایی با آمریکا و اسرائیل و مجاهدین خلق و سلطنت طلبان و همجنس بازان و نهضت آزادی و جریان منتظری و شعار «نه غزه، نه لبنان» زشت تر است یا توهین به عکس امام؟ چرا این جماعت نمی گذارند که ما مدام به یاد ماجرای قرآن زدن بر سر نیزه در ماجرای صفین نیفتیم؟

------
مطلب مرتبط: بورس تحصیلی راشل کوری را در ایران تاسیس کنید!